داروینیسمدانشنامه/ ترجمه: محمد مهدی فلاح

داروینیسم بیانگر صورتی خاص از تبیین تکاملی تاریخ و تنوع زیستی در جهان است. صورتبندی اولیهی آن با انتشار اولین ویرایش منشأ انواع در سال ۱۸۵۹ مطرح شد. داروینیسم داروین را میتوان ذیل پنج موضوع فلسفی برجسته صورتبندی کرد: (۱) احتمال و تصادف، (۲) طبیعت، قدرت و عرصهی انتخاب، (۳) انطباق و غایتشناسی، (۴) نومینالیسم دربرابر ذاتگرایی در زمینهی انواع و (۵) سرعت و حالت تغییر تکاملی. هم داروین و هم منتقدانش قبول دارند که رویکرد داروین درباب تکامل در زمینهی هر یک از این موضوعات خاص بوده است. هرچند داروینیسم در بسیاری از جهات که داروین آنها را پیشبینی نکرده بود، رشد کرده است ولی این هواداران و منتقدان او هستند که با تمرکز روی این پنج موضوع نظریهی تکامل داروین را از سایر رویکردها درباب تکامل زیستی متفاوت میکنند.